Wstęp: czym jest konsystorz i dlaczego ma znaczenie
Konsystorz (łac. consistorium – zgromadzenie) to pojęcie wywodzące się z antyku. W starożytnym Rzymie oznaczało zebranie określonego gremium w celu rozwiązania ważnych spraw. Dziś termin ten najczęściej kojarzy się z Kościołem katolickim i jego strukturą administracyjną.
Najkrócej mówiąc, konsystorz to zebranie kardynałów. Precyzyjniej: to zwołane przez Ojca Świętego posiedzenie Kolegium Kardynalskiego.
W Słowniku języka polskiego PWN znajdujemy definicje obejmujące zarówno katolickie, jak i protestanckie zastosowania terminu: 1) zebranie kardynałów pod przewodnictwem papieża; 2) w Kościołach protestanckich: rada stojąca na czele diecezji.
Główne cechy i kontekst
W Kościele katolickim konsystor służy podejmowaniu decyzji dotyczących ważnych kwestii duchowych i administracyjnych. Zwołanie należy do Ojca Świętego i umożliwia Kolegium Kardynalskiemu zebranie się w wyznaczonych okolicznościach.
Różne użycia pojęcia
W tradycjach protestanckich pojęcie konsystorza odnosi się do rady stojącej na czele diecezji; użycie to różni się od katolickiego schematu, ale pozostaje związane z zarządem duchowym wspólnoty.
Podsumowanie
Konsystorz łączy starożytne pojęcie zgromadzenia z nowoczesnym użyciem w Kościele. Dla wiernych oznacza mechanizm decyzyjny, dzięki któremu najważniejsze kwestie mogą być omawiane przez najwyższe duchowieństwo, z udziałem papieża. Zrozumienie tego terminu pomaga lepiej pojmować strukturę i procedury Kościoła.
